HSP en het niet weten

Ik (Daniël) weet het even niet meer….en met even bedoel ik misschien wel al een heel tijdje. Sinds december 2019 wist ik dat mijn contract bij mijn werkgever niet verlengd werd. Na de eerste klap, lekker met de kerstdagen voor de deur, ging ik er positief in. Er komt vast wel wat moois op mijn pad zei mijn mind. Voor jou geen uitkering gewoon een soepele overgang naar een nieuwe uitdaging, niks aan het handje en lekker veilig doorstromen. Heerlijke hoofdgerichte gedachten. Mijn mind maakt allemaal plaatjes over hoe het dan er uit zou gaan zien. Hoe ik alles even zou doen. Geen pijntjes van afwijzing of teleurstelling alleen maar glorieuze momenten en overwinningen voor mij. Maar helaas, de mind is ook in dit geval niet de baas, zou hij graag willen zijn maar in de praktijk werkt dat niet zo. Helaas kwam er ook nog een corona crisis tussendoor waardoor mijn mind nog veel meer overuren ging maken. Ja maar hoe dan was een van mijn gevleugelde uitspraken. Allemaal hoofdgericht… maar hoe zat het dan met het gevoel. Dat was er wel maar weg gestopt onder een dikke brei van gedachten. Gevangen in een drang van controle. En naarmate de tijd vordert komt er steeds meer ruimte voor het gevoel. En man wat is dat eng en confronterend. Het wordt opeens zo zichtbaar welke strategieën mijn mind had bedacht om mij te redden van alle gevoelens die ik niet toestond te voelen. Door bewust te worden van mijn gevoel ga ik patronen herkennen. En omdat er geen zaken zijn waar mijn mind controle op kan houden wordt hij buiten spel gezet. En dat is eng, het voelt heel kaal en naakt. En dat grijpt hij automatisch terug op een al oud mechanisme, het mechanisme van het weten. Hoe vaak heb ik niet geroepen; had ik maar een glazen bol of wat zou ik graag willen weten hoe de toekomst eruit ziet. Natuurlijk weet ik dat dit vragen van het hoofd zijn. De laatste dagen wordt het steeds groter; het niet weten. Mijn mind vind daar maar niks van want die wil controle, die wil weten. Vanmorgen kon ik de onrust duidelijk in mijn lijf voelen. De onrust van het niet weten, de controle op het leven kwijt zijn. Maar ben ik echt de controle kwijt of weet ik het gewoon even niet meer. Is het erg om het even niet te weten? Nee, de mind vind het erg maar het gevoel vind het wel best. Die krijgt nu ruimte om er gewoon te zijn. Op advies van Inge heb ik vanmorgen tegen mijzelf gezegd het is goed om het even niet te weten. Het is wat het is en dat is oké, ik ben oké ook al weet ik het even niet. En die mind natuurlijk blijft hij protesteren maar het gevoel vind het fijn dat het gevoeld mag worden. Dus ik weet het even niet meer, wat ik wel wist is dat dit gevoel eruit moest en dat ik dit aan het papier moest toe vertrouwen. Wat doe jij als je het even niet meer weet en kan je jezelf toestaan om het even niet te weten. Kan je daarin landen en je overgeven aan dat gevoel? Laat het ons weten als je er iets over wilt delen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.