HSP en veranderingen

HSP en veranderingen

Als HSP hou ik van bekende dingen om me heen, dat geeft houvast en duidelijkheid. Als er iets onverwachts gebeurt moet ik altijd behoorlijk schakelen. Sinds ik kinderen heb, werd ik hier continue in uitgedaagd, want niks kon van te voren vastgelegd worden. Vroeger kon ik hier best een tijdje van slag zijn als er een afspraak op t laatste moment niet doorging, als de dingen anders gingen. Tegenwoordig gaat dat op wat momentjes na, best heel goed en kan ik stellen dat ik daar erg gegroeid in ben… tot maart alles op de schop gooide. Ineens was de wereld in rep roer, Corona een volgens de media erg gevaarlijk virus waarde rond en alles wat we voorheen deden kon en mocht niet meer. Als je het hebt over veranderingen, was dit de allergrootste uitdaging voor heel veel mensen. Zo ook voor mij. Ik werd enorm geconfronteerd met mijn moeite met veranderingen. Mijn gezin kwam ook van de een op de andere dag thuis te zitten. Van regelmatig momenten alleen thuis te zijn, mijn eigen ding te kunnen doen, naar 24/7 met zijn 4en. Mijn werk kwam volledig stil te liggen en die eerste 1,5 maand liep ik enorm tegen de muren op. Want dit waren wel erg veel veranderingen in een keer om te verwerken. Mijn zoon die in t begin nog niet wist hoe en wat met zijn examen t zou gaan, de onzekerheid en t gemis van school van mijn dochter en de uitdaging van het online leren. Het is vaak heel fijn om als gevoelig gezin elkaar te kunnen ondersteunen en begrijpen. Maar dit was to much, voor ons allemaal. Daniël die vanaf december wist dat zijn contract niet werd verlengd en die thuis werkte, tot begin mei zijn baan stopte. En dan heb ik t nog niet eens over de buitenwereld, die ineens zo bedreigend was geworden. Want je moet weten dat ik naast HSP ook een HSS ben. Een high sensation seeker, dit betekent dat ik dus vaak prikkelzoekend ben, hou van feestjes, met mensen zijn, leuke dingen doen. Dit alles kon niet meer. Iedereen was bang, ook ik liet me meeslepen. Wilde me enorm conformeren aan de geldende regels ook al voelde dat ergens niet goed. Ik kon er toen nog niks mee, ik zocht angstvallig naar een houvast in tijden waarin alles veranderde. Mijn bedrijf wat 10 bestaat dit jaar en wat ik niet groots kon vieren, en wat had ik eigenlijk te vieren? Mijn inkomen viel weg en de onzekerheid steeg met de dag. Werd meezogen in de online wereld, ook al had ik daar eigenlijk niks mee. Volgde de ene na de andere webinar waarin me heel duidelijk werd gemaakt dat als ik nu niet meeging in deze verandering dat mijn bedrijf het zeer waarschijnlijk niet zou redden. En ondertussen miste ik enorm dat ik geen tijd meer alleen had, dat het prikkelzoekende deel in mij compleet werd stil gelegd doordat mijn theater en mijn sporten kwamen te vervallen. En wat doe je dan? De mind wil niet veranderen, want dit geeft veiligheid. Maar door deze situatie moesten we wel. Ik werd geconfronteerd met mijn mechanisme om vaak afleiding in de buiten wereld te zoeken door mijn HSS kant. Maar dat ik dit ook doe om maar niet te hoeven dealen met al die gevoelens in mij. Onzekerheid over de toekomst, zorgen om de kinderen, de onrust in mij, de afwijzing die ik steeds voelde doordat mensen geen contact meer zochten, de angst over wat dit alles met iedereen gaat doen, maar ook enorme frustratie en boosheid, fysieke pijn was allemaal voelbaar in mijn lichaam. Trauma werd geactiveerd. Apart wat zulke intense veranderingen met je systeem doen. Nee ik ben echt niet goed in veranderingen en zeker niet met deze. Steeds meer voelde ik hoe haaks mijn HSP op mijn HSS kant staat. Ergens genieten van de stilte op straat, de vogels horen fluiten, genieten van het mooie weer, dankbaar zijn voor onze connectie als gezin, de rust hebben om te lezen en tijd te nemen voor mezelf, maar het zo intens missen van de connectie met de dierbare mensen om me heen, geen pizzaparty’s, geen verjaardagen, geen heerlijke lachende gekke momenten en niet weten of dit alles ooit nog zou terugkeren. Hoe zou ik hier ooit mee kunnen dealen? Met al die voor mij niet kloppende regels, voor mij was de omslag toen ik zelfs niet meer naar t strand kon omdat het was afgezet. Dit kan toch niet de bedoeling zijn van deze verandering? Ik zie absoluut dat niks eeuwigdurend is en dat verandering juist ook weer voor mooie inzichten kan zorgen. Dat we groeien door uit onze comfortzone te komen, soms hiertoe gedwongen worden. Ik leerde inzien dat niet alleen wij als mensen door een enorme transformatie gaan, maar ook de natuur en de dieren. Mijn hart werd blij door t nieuws dat er meer dieren zichtbaar waren op plekken waar eerst de mens kwam, dat rivieren schoner werden. En toen kon ik ook ineens deze verandering beter accepteren waar we toe gedwongen werden. Was mijn mind niet continue bang voor mijn afgenomen vrijheid, maar kon ik naar mijn binnenwereld gaan en met een open blik mijn veranderingen in mezelf aanschouwen. Niemand weet hoe de toekomst gaat lopen en welke veranderingen er nog gaan komen. Wat ik wel weet is dat in mij altijd iets is wat onveranderd blijft. Dat is mijn liefde en mijn licht en daar mag ik naar terugkeren. 🙏🏻✨💕

Geef een reactie