HSP en trauma

Door Daniël Hofman:
Vandaag ging ik samen met Inge een dagje gezellig naar Delft. Gewoon omdat Delft een hele leuke oude gezellige stad is. Delft heeft voor mij twee gezichten. Ten eerste ik heb er 7 jaar lang gestudeerd, zowel mijn MBO als HBO opleiding heb ik gevolgd in Delft. Lopend door Delft kwamen er allerlei herinneringen naar boven van mijn studententijd. De Beestemarkt met Kobus Kuch, de kroeg waar we tijdens onze kennismakingsweek een paar keer gezeten hebben voor koffie of een biertje. De McDonald’s boven de HEMA, iets met een ontgroeningsweek van het HBO. Rondlopend door het oude centrum kwamen er zoveel dingen naar boven. Ik zal de rest van de herkenningspunten besparen.

Naast de fijne positieve herinneringen heeft Delft ook een ander gezicht. Delft is de plek waar mijn vader de laatste jaren van zijn leven in een psychiatrische inrichting heeft gewoond omdat hij niet meer thuis kon wonen. Zodoende gingen wij vroeger elk weekend naar Delft om bij hem op bezoek te gaan. Bij het binnenrijden van Delft zag ik een verkeersbord met daarop de vermelding van de Delftse Hout, een natuurgebied net buiten Delft. Heel vaak gingen wij daar op de zondag wandelen met mijn vader. Alleen het zien van het verkeersbord “Delfste Hout” riep al een heftige trigger op. Mijn adem ging vast zitten en ik voelde mijn lijf binnen een seconde bevriezen. Ergens zei mijn volwassen ik; joh valt wel mee, je gaat gewoon een leuke dag hebben. Je hoeft daar niet naar toe.

Het werd een heerlijke dag, samen lekker lunchen, winkelen, slenteren en genieten. Met veel mooie herinneringen aan belevenissen uit mijn studententijd. Op de terugweg reden we Delft weer uit en mijn mind ging plaatjes maken. Ineens kwam er een gedachte naar boven wat nou als we naar de kliniek rijden waar mijn vader verpleegd is, we zijn er nu toch……. Acuut schoot mijn lijf in de bevries stand. Hoe kon ik dit bedenken, dat gaan we toch zeker niet doen. Gelijk gingen er tal van gedachten overheen. Is dit wel goed, je had zo’n leuke dag. Ik hadb niet door dat dit trauma uit mijn vroege jeugd nog zo heftig was.

Vorige week heb ik onder begeleiding van Inge een trauma sessie gedaan, met het thema het overlijden van mijn vader. Gelukkig kon ik ter plekke aangeven dat ik geraakt werd in mijn trauma stuk. Door er samen over te praten zakte de acute paniek en kon ik rustig en veilig verder rijden op de snelweg.

Thuis gekomen merkte ik dat ik toch nog onrustig was. Kon slecht mijn lijf en voeten voelen en voelde me vooral zweven. Tijdens het avondeten gingen dingen nogal langs mee heen. Ik was er wel maar ik was er niet…. Tijdens het honden uitlaten hebben we er samen nog over gepraat. Ik merkte dat ik heel erg bezig was met de negatieve associaties die Delft in mij opgeroepen hadden. Het trauma uit mijn jeugd kwam in alle heftigheid weer naar boven. En mijn natuurlijk mechanisme was bevriezen en als je niet kan bevriezen dan maar vluchten. Ik was geen bewoner meer van mijn eigen lijf. In de trauma sessie van vorige week had Inge mij geleerd om naar neutrale of positieve herinneringen te gaan.

Gelukkig had ik vandaag ook ervaren dat Delft een hoop leuke herinneringen heeft en dat ik tegen mijn kleine ik van een jaar of 3 altijd kan vertellen dat het leven leuk en goed is en dat ik echt wel een leuk leven heb ondanks alles wat er in al die jaren is gebeurd. Door dit aan mijzelf te benoemen kon ik mijn mind weer sturen naar neutrale en positieve gedachten. Gecombineerd met aandachtig lopen, bewust gericht op mijn voeten en een ontspannende ademhaling kon ik weer terugkomen in mezelf. Gewoon de krachtige volwassen ik. Dankzij de trauma sessie kon ik een patroon herkennen en het tijdig omturnen. Dankbaar voor wat ik weet en wat ik heb ervaren kan ik zeggen het was een mooie dag!

Herken je iets in mijn verhaal of heb je zelf ook zoiets meegemaakt weet dan dat je altijd kan terugkeren naar je huidige staat van zijn. Terug naar jezelf, terug in het nu. Een goede tool is je ademhaling want die is er altijd voor je. Gewoon blijven ademen dan komt de rest vanzelf.

Geef een reactie